Ryszard Świerad
Biografia
Ryszard Świerad urodził się 10 sierpnia 1955 roku w Wałbrzychu. Rozpoczął treningi w klubie Wisłoka Dębica, z którym związany był do 1985 roku. W 1972 został mistrzem Polski juniorów młodszych, w 1973 mistrzem Polski juniorów. Dwukrotnie sięgnął po tytuł mistrza Polski seniorów (1977 – kat. 62 kg i 1980 – kat. 62 kg), a z Wisłoką Dębica także po tytuł drużynowego mistrza Polski (1972, 1973).
W reprezentacji międzynarodowej już jako junior sięgnął po wicemistrzostwo świata seniorów w 1973 (kat. 48 kg). W 1977 zajął 5. miejsce w mistrzostwach świata (kat. 57 kg), w 1980 kolejny raz zdobył wicemistrzostwo świata (kat. 62 kg), a w 1982 zdobył złoty medal mistrzostw świata (62 kg). Był także dwukrotnym medalistą mistrzostw Europy w kategorii 62 kg: złoty (1981) i srebrny (1980). W 1982 i 1983 zajmował 5. miejsce w mistrzostwach kontynentu. Nigdy nie wystąpił na igrzyskach olimpijskich.
Karierę trenerską rozpoczął po igrzyskach w Barcelonie w 1992 roku, zostając trenerem polskiej reprezentacji w zapaśnictwie w stylu klasycznym. Pod jego kierunkiem zawodnicy podczas igrzysk olimpijskich w Atlancie w 1996 zdobyli pięć medali: trzy złote (Ryszard Wolny, Andrzej Wroński i Włodzimierz Zawadzki), jeden srebrny (Jacek Fafiński) i jeden brązowy (Józef Tracz). Następnie prowadził reprezentacje Szwecji i Danii. Zmarł w trakcie zgrupowania z reprezentacją Danii przed Memoriałem Władysława Pytlasińskiego.
Dwukrotnie znalazł się w pierwszej dziesiątce najlepszych polskich sportowców roku w plebiscycie Przeglądu Sportowego: 1981 (9. miejsce) i 1982 (4. miejsce). W 1996 został trenerem roku według Przeglądu Sportowego. Postanowieniem prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego z 16 grudnia 1996 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.