Romuald Frey
Biografia
Pobierał prywatne lekcje gry na gitarze klasycznej i uczestniczył w zajęciach muzycznych odbywających się w Dzielnicowym Domu Kultury przy ul. Gottwalda we Wrocławiu, a także w licznych warsztatach gitarowych.
Pierwsze muzyczne kroki stawiał w młodzieżowych zespołach we Wrocławiu, a były to Plejady, eRBe (z tą rhythm and bluesową formacją wystąpił w Telewizji Katowice; był to jego pierwszy występ telewizyjny), zaś w 1970 roku był jednym ze współzałożycieli grupy Nurt. Później współpracował z Zespołem Wojciecha Popkiewicza, z którym wystąpił na Festiwalu Piosenki Studenckiej w Opolu, transmitowanym przez Telewizję Polską – i z zespołami Ryszarda Gwalberta Misiek (Peccavi), Teatr Instrumentalny oraz Ryszard Gwalbert Misiek Group.
Z Teatrem Instrumentalnym wystąpił w widowisku Duch nie zstąpi bez pieśni (premiera: 22 marca 1975, Teatr Współczesny we Wrocławiu). Zimą 1976 roku doskonalił swoje umiejętności, biorąc udział w warsztatach jazzowych Radost'76 (klasa gitarowa Marka Blizińskiego), co zostało uwiecznione w filmie dokumentalnym pt. Gramy Standard! w reż. Andrzeja Wasylewskiego.
Pod koniec lat 70. zasilił skład włocławskiej formacji Kameleon (1978–1979), która jeździła w trasy koncertowe z Elżbietą Jodłowską, a podczas występu na XVI KFPP w Opolu towarzyszyła Beacie Andrzejewskiej, z którą nagrał utwór Ta nasza miłość. Następnie grał w zespole Transport Band (1979–1981) z którym występował na Międzynarodowej Wiośnie Estradowej w Poznaniu i dokonał nagrań radiowych, z których singiel A może by... / Obłęd ujrzał światło dzienne w 1980 roku.
Na początku lat 80. wchodził w skład Wrocław Bandu (Orkiestra Polskiego Radia i Telewizji), który współpracował ze Studiem 202 oraz akompaniował Ewie Bem i Andrzejowi Zausze. Następnie współpracował z jazz-rockową grupą Grupa Market (1982–1983), a także z rockowym Zespołem OZZY (1982–1984). W 1983 roku współtworzył ze Stanisławem Zybowskim pierwszy w Polsce duet gitar elektrycznych Jazz Guitar Workshop i założył zespół Fire Exit (1983–1984).
W 1984 roku był jednym z muzyków nagrywających album Ewy Bem pt. Ewa Bem Loves The Beatles. Występował na festiwalach Jazz nad Odrą, KFPP w Opolu, FAMA, Międzynarodowa Wiosna Estradowa i podczas Zaduszek Jazzowych w Krakowie. Był również członkiem zespołów akompaniujących uczestnikom Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu i sesyjnie nagrywał muzykę teatralną i filmową dla Teatru Polskiego oraz Wytwórni Filmów Fabularnych we Wrocławiu, a także uczył gry na gitarze na Warsztatach Jazzowych organizowanych przez Polskie Stowarzyszenie Jazzowe, Polskie Radio Wrocław i Telewizję Wrocław.
W 1985 roku wyemigrował do Szwecji, gdzie grał w zespołach Keepers (w Malmö) i Janne Jansson Band (w Lund) oraz tworzył duety gitarowe z Håkanem Nyqvistem i Göranem Anderssonem. W 2000 roku z bluesową grupą Hoppe & The Gallery wziął udział w Międzynarodowym Festiwalu Bluesa w Esłowie. Współpracował z mieszkającą w Szwecji polską piosenkarką Fryderyką Elkaną. W latach 1998–1999 uczył gry na gitarze w szkole Kalmar. W 2008 roku nagrał we współpracy m.in. z Jackiem Krzaklewskim, Mieczysławem Jureckim i Juliuszem Mazurem album Lesliego Kota pt. Green Colour, na którym można znaleźć również jego kompozycje. W 2017 roku wszedł w skład reaktywowanej grupy Crash.