Andrzej Wójcik
Biografia
Andrzej Wójcik urodził się 23 kwietnia 1963 roku w Wałbrzychu. Rozpoczął karierę w Górniku Wałbrzych, w którym grał do 1988 roku, występując w 116 meczach i zdobywając 1 gola w ekstraklasie.
Następnie przeniósł się do Zagłębia Lubin. W sezonie 1990/1991 sięgnął po mistrzostwo Polski. Z Miedziowych odszedł w 1992 roku, rozegrał 104 mecze i strzelił 5 goli, łącznie w ekstraklasie 220 meczów i 6 goli.
W 1993 roku wyjechał do Austrii, grał w Wiener SC (1993–1994), rozegrał 33 mecze i strzelił 1 gola. Potem został zawodnikiem niemieckiego 1. FC Magdeburg, gdzie w 1999 roku po raz pierwszy zakończył piłkarską karierę.
W 2004 roku wznowił karierę w TSG Calbe, grał tam do 2006 roku. Następnie wrócił do Polski i przez dwa lata występował w Odrze Chobienia. W 2009 roku ponownie wyjechał do Niemiec, grał w SG Gnadau, a w 2010 roku wrócił do kraju, by grać w Victorii Parchów, gdzie w 2013 roku zakończył karierę.
Kariera trenerska rozpoczęła się w 2004 roku w roli grającego trenera w TSG Calbe. W 2006 roku przez krótki czas był asystentem trenera drużyny 1. FC Magdeburg U-19. Następnie w latach 2007–2008 był trenerem drużyny Młodej Ekstraklasy, Zagłębia Lubin, gdzie wcześniej był asystentem Andrzeja Fedoruka, a później przez rok prowadził rezerwy 1. FC Magdeburg.
Później w latach 2010–2012 był grającym trenerem Victorii Parchów, a w latach 2012–2013 Stali Chocianów, a od 2013 roku ponownie prowadzi Victorię Parchów.
Sukcesy piłkarskie
Zagłębie Lubin – Mistrz Polski: 1991.
Życie prywatne: Andrzej Wójcik jest ojcem Damiana – również piłkarza.